تقویم الابدان فی تدبیرالانسان

تَقویمُ الأبدان فی تَدبیر الاِنسان
کتابی در پزشکی تألیف ابوعلی یحیی بن عیسی معروف به ابن جَزلَه ( ـ ۴۹۳). این کتاب به زبان عربی و به دستور خلیفه المقتدر بالله (۴۶۷ـ۴۸۷) نوشته شد. ابن جَزْلَه در این کتاب از شیوۀ تألیف کتاب تقویم الصحة ابن بطلان استفاده و خصوصیات بیماری و دارو را در جداولی تنظیم کرده است. روش ابن جزله در این کتاب آن بوده است که مطالب را مختصر اما کامل بنویسد. این ویژگی کتاب باعث شده است تا نسخه های فراوانی از این کتاب به زبان عربی و فارسی در کتابخانه های دنیا وجود داشته باشد و بارها ترجمه و تلخیص شود.

[ویکی فقه] تقویم الابدان فی تدبیر الانسان، کتابی در پزشکی به عربی از ابوعلی یحیی بن عیسی معروف به ابن جزله (متوفی ۴۹۳)است.
تقویم الابدان فی تدبیر الانسان (یا منهاج البیان فی تقویم الابدان)، کتابی در پزشکی به عربی از ابوعلی یحیی بن عیسی معروف به ابن جزله (متوفی ۴۹۳) که در زمان خلافت مقتدی بامراله(۴۶۷ـ۴۸۷) و برای او نگاشته شده است.
← بخش های مختلف این کتاب
(۱) ابن جزله، کتاب تقویم الابدان فی تدبیر الانسان، دمشق ۱۳۳۳.
(۲) سرکیس.
(۳) رمضان ششن، جمیل آقپنار، و جواد ایزگی، فهرس مخطوطات الطب الاسلامی باللغات العربیة و الترکیة و الفارسیة فی مکتبات ترکیا، استانبول ۱۴۰۴/ ۱۹۸۴.
(۴) غلامحسین صدری افشار، کتابنامه علوم ایران، تهران ۱۳۵۰ ش.
(۵) کتابشناسی نسخ خطی پزشکی ایران، تنظیم و تدوین اکرم ارجح و دیگران، تهران ۱۳۷۱ ش.
(۶) مهدی محقق، «واژه های فارسی در کتاب تقویم الادویة حبیش بن ابراهیم تفلیسی»، نامه فرهنگستان، سال ۴، ش ۳، (پاییز ۱۳۷۷).
(۷) احمد منزوی، فهرستواره کتابهای فارسی، تهران ۱۳۷۴ ش ـ.
(۸) ادوارد ون دایک، کتاب اکتفاء القنوع بماهومطبوع، چاپ محمدعلی ببلاوی، مصر ۱۳۱۳/ ۱۸۹۶، چاپ افست قم ۱۴۰۹.

💡 ( ان هذه القلوب تمل كما تمل الابدان، فابتغوا لها طرائف الحكم. ) (146)

💡 2 - (( عن ابى عبدالله عليه السلام قال: مثل المؤ من و بدنه كجوهرة فى صندوق، اذاخرجت الجوهرة منه طرح الصندوق و لم تتعب بهقال: ان الارواح لا تمازج الابدان ولا تداخله، انما هوكالكلل للبدن محيطة به )).(99)

💡 كـمـا قـيل تكن النفوس كما تكل الابدان فاحملوها بظرائف الحكم و اين هجوم عام محضاراحه بوده و نه براى ازاحه.

💡 مى گويد: ليس فيهم فترة، و لا عندهم غفلة، و لا فيهم معصية... لا يغشاهم نوم العيون ولا سهوا العقول، و لا فترة الابدان، لم يسكنوا الاصلاب و لم تضمهم الارحام: (در آنهانه سستى است، و نه غفلت، و نه عصيان... خواب بر آنها چيره نميگردد وعقل آنها گرفتار سهو و نسيان نمى شود، بدن آنها به سستى نمى گرايد، و در صلبپدران و رحم مادران قرار نمى گيرند.