ترف سیاه

ترف سیاه. [ ت َ ف ِ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) رخبین. قره قروت. کبح. ( زمخشری ).

قره قروت. کبح.

💡 زنم دامان مژگان بر غبار تیرهء دنیا سیاه از سرمه ی خواهش، نگردد چشم سیر من

💡 در کنار من، از چه کردی جای که ز دودت شود سیاه کنار

💡 سیدا بر سر اقبال خود از بخت سیاه سایه انداخته همچون پر زاغ آمد‌ه‌ای

💡 تا گنج او خراب شد و خیل او اسیر تا روز او سیاه شد و جان او فگار

💡 هوا نقطه‌ای بود گفتی سیاه ز تاریکیش چرخ گم کرده راه

💡 قاصدی آمد نخست از گرد راه نامه ای بر کف سراپایش سیاه