ترازو گشتن

ترازو گشتن. [ ت َ گ َ ت َ ] ( مص مرکب ) ترازو شدن:
نیم آگاه از زلف بلندش اینقدر دانم
که از دلها ترازو گشت مژگان رسای او.صائب ( از بهار عجم و آنندراج ).و رجوع به ترازو شدن شود.

ترازو شدن

💡 بگسلد کفه و شاهین ترازوی فلک گر بسنجند بدان کفه و شاهین هنرت

💡 در کمانخانه زنخجیر، ترازو گردد مژه شوخ تو و تیر قضا هر دو یکی است

💡 اچ‌دی ۱۴۱۹۳۷ یک ستاره است که در صورت فلکی ترازو قرار دارد.

💡 به میزان قیامت بیش کم، کم بیش می‌آید زبان این ترازو را نمی‌دانم نمی‌دانم

💡 ترازو آسا پیش خسان بیک جو زر نه بوسه داد زمین را و نه زبان بگشاد

💡 دكتر زرين كوب / تاريخ در ترازو. تهران. امير كبير. چاپ دوم. 1362.