بی رسم و راه

بی رسم و راه. [ رَ م ُ ] ( ص مرکب ) بی طریق و آیین. بی قاعده و قانون. رجوع به رسم و راه شود.

بی طریق و آیین ٠ بی قاعده و قانون

💡 رسم و رهی که عقل داشت کرد از آن کناره دل عشق چو در میان نهاد رسم نوی و راه نو

💡 بقا در رسم هم یا در صفت دان بقای حظ او را زین جهت دان

💡 گفتمش جانا! به وصلت می رسم ایا شبی؟ گفت وصل من نخواهی دید «ترکی» جز به خواب

💡 سبک شد شبه گشت گوهر گران چنین است خود رسم گوهر گران

💡 ای آنکه، دست گیری افتاده رسم توست وقت است، دست گیر که سخت اوفتاده‌ام

💡 رسم پیغام و خبر نیست، مصیبت اینست به دیاری که سفر کرد سفر کردهٔ ما