باغ مولائی. [ غ ِ م َ ] ( اِخ ) باغی بوده است بخارج یزد: آن باغ نیکو بود، مولانا شمس الدین ابی بکر رضی آنرا وقف کرد بر مؤمنین و مؤمنات و بسیاری مردمان صالح زاهد آنجا مدفونند. ( تاریخ جعفری یزد ص 136 ). و رجوع به جامع مفیدی ص 639 شود.
💡 جان آشفته سوختی از رشک هان حذر کن ز تیغ مولائی
💡 ایا شاهی کجا هرگز نگردد بر زبانت لا تو مولائی بهر شاهی و شاهان دگر مولا
💡 بر کبوترهای بام کعبه دارم فخر از آنک چرخها بر آستان قرب مولائی زدم
💡 تو ز مولائی خود بندگی من بپذیر که من از جان شدهام بنده مولائی تو
💡 امام شرق رکن الدینکه سوی حضرتت دایم خطاب انجم و چرخست مولانا و مولائی
