باده ٔ ممزوج

باده ممزوج. [ دَ / دِ ی ِ م َ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) شراب که گلاب یا آب و مانند آن در آن آمیخته باشد. میرزا صائب راست:
عالمی را کرد بیخود آن دو لعل آبدار
باده ممزوج چندین نشأه هم میداشته ست ؟( از آنندراج ).

شراب که گلاب در آن ریزند

💡 ابرار نسبت به میان استعداد خود، در پیمانه‌ای مشخص، از شراب‌هایی ممزوج از چشمه‌های بهشتی می‌نوشند..

💡 شراب صرف در پیمانه اش ممزوج می گردد فتاده است آبدار ازبس که لعل باده آشامش

💡 2- فرهنگ جديد غرب،برخلاف گذشته خود، از مفاهيمى همچون غيب، شهود، اشراق، الهام، وحى و...، فاصله گرفته و آن ها را به طاق نسيان سپرده است. اما همه فرهنگهاىشرقى به نوعى با اين مفاهيم ممزوج هستند. همه معتقد به عالم غيب و دريافتهاى مبتنى بركشف و شهود و الهام و وحى اند.

💡 در این سده، حمدالله مستوفی دربارهٔ اهالی کلیبر، که نزدیک بذ بوده‌اند، می‌نویسد: «مردمش از ترک و طالش ممزوج‌اند».

💡 تا ابر کند می را با باران ممزوج تا باد به می در فکند مشک به خروار

💡 می ممزوج را از صرف بهتر می توان خوردن زیاد از چشم باشد فیض لعل آبدار او