باب هویزه

لغت نامه دهخدا

باب هویزه. [ هََ زَ ] ( اِخ ) دهی از دهستان حصن بخش زرند شهرستان کرمان در 35هزارگزی باختر زرند و 13هزارگزی باختر راه مالرو زرند به رفسنجان. جلگه، معتدل. سکنه آن 212 تن و آب آن از قنات و محصول آن غلات، حبوبات، پسته، پنبه است. شغل اهالی زراعت. راه مالرو دارد. ( فرهنگ جغرافیائی ایران ج 8 ).

جمله سازی با باب هویزه

💡 براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۹۰، جمعیت بخش مرکزی شهرستان هویزه ۲۵۲۵۲ نفر بوده‌است.

💡 حاج کریم یک منطقهٔ مسکونی در ایران است که در دهستان هویزه واقع شده‌است. حاج کریم ۱۴۷ نفر جمعیت دارد.

💡 این روستا در دهستان هویزه جنوبی قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۵۵۴ نفر (۷۷خانوار) بوده‌است.

💡 محمد خان، بعد از ناکامی در تسلط بر دزفول و همراهی نکردن مردم آن سامان، به سمت هویزه ( حویزه ) و شوشتر رفت و مردم آن مناطق وی را همراهی نمودند.

💡 ساکی‌ها به گویش‌های لری بالاگریوه‌ای، لری خرم‌آبادی تکلم می‌کنند و در شهرهای اندیمشک، شوش، همدان، دزفول، خرم‌آباد و هویزه و دورود تعدادی از آنان نیز در کرج سکونت دارند.

💡 این روستا در دهستان هویزه قرار دارد و براساس سرشماری مرکز آمار ایران در سال ۱۳۸۵، جمعیت آن ۶۴ نفر (۹خانوار) بوده‌است.