ایه استواء

[ویکی اهل البیت] آیه استواء. آیه 5 سوره طه/ 20 را «آیه استواء» نامیده اند.
«الرَّحْمَنُ عَلَی الْعَرْشِ اسْتَوَی»
مفسران در معنای استوای خداوند و عرش به تفصیل سخن گفته اند؛ ولی بسیاری از آنان این آیه را کنایه از تسلط پروردگار و احاطه کامل او به جهان آفرینش دانسته اند.
این آیه را از آیات متشابه قرآن نیز برشمرده اند.

💡 مؤ يد اين نظريه جمله (امر او بلند است ) مى باشد كه در روايات اخير بود، چونظاهر اين جمله كه بعد از جمله (تدبير او مستولى است ) قرار گرفته، اين است كهبودن بر عرش مقصود در تفسير است، پس روايات آيه را بر اين اساس تفسير مى كنندكه كلمه استواء كنايه از استيلاء و گستردگى سلطنت باشد.

💡 و معلوم است كه (رحمان ) كه خود مبالغه در رحمتى است كه آن عبارت است از افاضهبه ايجاد و تدبير، و در غالب صيغه مبالغه كثرت را مى رساند، خود با استواء مناسبتر است، تا مثلا رحيم، يا ساير اسماء و صفات او، و لذا در ميان همه آنها رحمان را نامبرد.

💡 (بلوغ اشد) به معناى اين است كه: انسان آن قدر زنده بماند و عمر كند تا نيروهاىبدنش به حد قوت و شدت برسد، و اين غالبا در سن هجده سالگى صورت مى گيرد.و كلمه (استوى ) از (استواء) است، كه به معناىاعتدال و استقرار مى باشد، پس استواء در حيات، به معناى اين است كه: آدمى در كارزندگى اش استقرار يابد و اين در افراد، مختلف است، بيشتر بعد از بلوغ اشد يعنىبعد از هجده سالگى حاصل مى شود.