الماس افشاندن

الماس افشاندن. [ اَ اَ دَ ] ( مص مرکب ) کنایه از گریستن. اشک ریختن.

کنایه از گریستن اشک ریختن

💡 رنگ رخسار چمن در فکر بال افشاندن است آب ده چشمی که فصل سیر گلشن می رود

💡 ترک دنیا هم دماغ همت من بر نداشت رنجه‌کرد افشاندن این‌گرد پشت پای من

💡 حاصل من منحصر در ترک حاصل گشته است دامن افشانی است صائب دانه افشاندن مرا

💡 آئین چمن زین پس دانی چه بود هر روز صد بوی بر افشاندن صد رنگ بر آوردن

💡 جان خواستم افشاندن پیش رخ او دل گفت: خاری چه محل دارد در پیش گلستانی؟

💡 به زلفت شانه دستی می‌زند اما نمی‌داند کز افشاندن نگردد پاک دامان دل آلودش