لغت نامه دهخدا
افشره خوری. [ اَ ش ُ رَ / رِ خوَ / خ ُ ] ( اِ مرکب ) پیاله و جامی که در آن افشره خورند. ( یادداشت مؤلف ).
افشره خوری. [ اَ ش ُ رَ / رِ خوَ / خ ُ ] ( اِ مرکب ) پیاله و جامی که در آن افشره خورند. ( یادداشت مؤلف ).
پیاله و جامی که در آن افشره خورند
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 گاوکرن یا گائوکرن یا گائوکرنا، در افسانههای فارسی زبان و ایرانی، اسطوره ای از گیاه هوم بود که با نام گئوکرن توانا نیز خوانده میشد. این اسطوره [که با عنوان درخت شگفتانگیز گئوکرن نیز خوانده شده]، هرگاه که خورده شود، دارای خواص شفابخش خواهد بود و همچنین از طریق احیاء بدنهای مُرده، جاودانگی را اعطا خواهد نمود. همچنین عصاره یا افشرهای که از میوه این درخت حاصل میشود، حاوی اکسیر جاودانگی خواهد بود. به لحاظ لغوی نام گئوکرن، به معنای «شاخ گاو» میباشد.