اسپهبدان طبرستا

اسپهبدان طبرستان. [ اِ پ َ ب َ ن ِ طَ ب َ رِ ] ( اِخ ) سلسله ملوک طبرستان. آل باوند. رجوع به آل باوند و اسپهبدیه شود.

💡 مهمترین منابع فهرست ذیل کتاب ابن اسفندیار و سکه‌های مضروب در زمان والیان هستند. گویا مواقعی حکام محلی طبرستان، به نام اسپهبدان، که از یکدیگر جدا و در مناطق مختلفی سلطنت داشتند، کنترل کامل بر قلمروشان را داشتند و والیان تنها به اخذ خراج و داشتن پایگاه نظامی یا حفاظت از مسلمانان می‌پرداختند.

💡 غار کیجاکچال از هر جهت شبیه غار اسپهبد خورشید می‌باشد و مانند آن احتمالاً مربوط به اواخر دوران ساسانی و از دژهای دفاعی اسپهبدان طبرستان در برابر حمله اعراب به منطقه و پناهگاه سلاطین و حکمرانان وقت بود.

💡 تبارنامه باوندیان به پادشاهان ساسانیان برمی‌گردد. در شجره‌نامه زیر تنها بخشی از این تبارنامه را مشاهده می‌کنید که تنها مربوط به اسپهبدهای دومین شاخهٔ دودمان باوند، اسپهبدان، است. برای دیدن نسخهٔ کامل‌تر، به مقاله تبارنامه باوندیان رجوع کنید.

💡 چینی‌ها تپورستان را «ثو په سه تان» می‌نامیدند.مورخان ارمنی عصر ساسانی همچون موسی خورنی و سبئوس به این سرزمین با عنوان تپرستان یاد کرده‌اند. نام این سرزمین در سکه اسپهبدان طبرستان به‌صورت تپورستان ذکر شده است.

💡 پیشینهٔ تاریخی سورک بیش از ۱۲۰۰ سال می‌باشد که تحت حاکمیت پادشاهی اصیل مازندران اسپهبدان (اسپهبد خورشید) بوده است ولی آنچه مسلم است این است که این محل سابقه تاریخی طولانی را دارد که تاسیس آن به اویل دوران سلجوقیان نسبت داده میشود. این شهر در دوران مختلف دستخوش حملات گوناگون شده‌است.