استفهام استبعادی
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] پرسش به انگیزه بعید شمردن تحقق عمل را استفهام استبعادی گویند.
« استبعاد » یعنی دورشمردن یا دوردانستن، و «استفهام استبعادی» از اقسام استفهام مجازی و به این معنا است که گوینده، مطلبی را دور از انتظار می داند یا از شنونده انتظار انجام آن را ندارد؛ از این رو، برای بیان منظور خویش سخن را در قالب سؤال می آورد؛ مانند: (انی لهم الذکری وقد جاءهم رسول مبین)؛ «آنان را کجا (جای) پند (گرفتن) باشد و حال آنکه به یقین برای آنان پیامبری روشنگر آمده است». در این آیه، ایمان آوردن و یادآورشدن کفار بعید شمرده شده و به صورت سؤال آمده است.
جمله سازی با استفهام استبعادی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 ذکر شده است که کتاب این اثر توسط خطوطی شروانی در سال ۸۷۳ در تبریز بوده است۔ نظم کتابی که بیش از ۸۷۰۰ بیت است در طول یک سال البتّه استبعادی ندارد؛ امّا با ذکر دو سال متفاوت در اوایل و اواخر منظومه ـ سالھای ۷۵۸ و ۷۶۳ (ھجری قمری) ـ مغایرت دارد و متأسفانه مسأله ٔ مشکلی است۔
💡 در مباحث بلاغت عربی، استفهام استبعادی نوعی پرسش است که در آن گوینده احتمال وقوع امر مورد نظر را بسیار دور از ذهن میداند.
💡 نویسنده با استفاده از استفهام استبعادی در متن خود، قصد داشت تا امکانپذیری اجرای این طرحهای اقتصادی را برای مخاطبان به شدت زیر سوال ببرد.
💡 استاد ادبیات در جلسه درسی توضیح داد که استفهام استبعادی برای تأکید بر غیرممکن بودن یک ادعا در ساختار جملات بیانی به کار میرود.