استحباب مؤکد

[ویکی فقه] استحباب مؤکد مرتبه شدید استحباب است.
استحباب مؤکد، بعث مولا به انجام کاری است که در آن به اندازه ای مصلحت وجود ندارد که مولا راضی به ترک آن نباشد و الزام به آن نماید، بلکه مصلحت آن به اندازه ای است که تأکید بر انجام آن دارد؛ تأکیدی بیش از تأکید موجود در استحباب، و کمتر از تأکید واجب.
عدم عقاب بخاطر ترک عمل
در این گونه خواسته ها مکلف به خاطر سرپیچی عقاب نمی شود، ولی شارع او را به خاطر نادیده گرفتن تأکید او بر انجام فعل، سرزنش می کند. تأکید بر استحباب در جایی پیش می آید که مستحب، مکمل واجبات دینی باشد، مانند: اذان و اقامه که مستحب مؤکد است، زیرا تکمیل کننده نمازهای روزانه است و رسول خدا (صلی الله علیه وآله) و سایر معصومان (علیهم السلام) بر ادای آن پافشاری می نمودند و در کمتر جایی آن را ترک می کردند، و ترک آن هم به این علت بوده که شبهه واجب بودن آن پدید نیاید.

💡 مراجع تقلید شیعه هم معتقدند «أَشْهَدُ أَنَّ عَلِیًّا وَلِیُّ ٱللَّٰهِ» جزء شهادتین اسلام، و نیز جزء تشهد و اذان نیست؛ ولی در مورد این‌که آیا گفتن آنها به عنوان استحباب جایز است یا نه:

💡 مؤ لف: البته اين روايات حمل مى شود به آن صورتى كه خود اماممشغول خواندن حمد و سوره و يا قرآن نباشد، وگرنه در آن صورت بايدحمل بر استحباب شود و بحث كامل اين معنا مربوط به فقه است.

💡 از نظر فقهاى شيعه نيز خوردن گوشت، سه روز يك بار استحباب دارد فقيه بزرگمرحوم شهيد اول در كتاب دروس مى گويد:

💡 90 - باب استحباب يادآورى گناه و استغفار نمودن از آن هر گاه آن را بهياد آورد

💡 و به هر حال بعضى از مفسرين گفته اند: اين آيه بوسيله آيات ارث (كه تكليفمال ميت را معين كرده، چه وصيت كرده باشد و چه نكرده باشد)، نسخ شده و به فرضىكه اين سخن درست باشد، وجوبش نسخ شده نه استحباب، واصل محبوبيتش، و شايد تقييد كلمه حق به كلمه (متقين ) هم براى افاده همين غرض باشد.

💡 O مهم ترين كار در روز عرفه دعا است و اگر روزه گرفتن در اينروز موجب سستى در دعا مى شود، روزه هم استحباب ندارد.