ادب فنای مقربان

[ویکی حج] «ادب فنای مقربان» کتابی است به زبان فارسی که به شکل مبسوط به شرح زیارت جامعه کبیره می پردازد. این اثر زیر نظر آیت الله عبدالله جوادی آملی(تولد۱۳۱۲ش.) توسط تعدادی از پژوهشگران تالیف شده و تا کنون ده جلد از آن به چاپ رسیده است.
کتاب «ادب فنای مقربان» مشتمل بر مطالب عقلی، قرآنی و روایی، پیرامون شرح و تفسیر فقرات زیارت شریف جامعه کبیره است.در این کتاب با استفاده از آیات و احادیث و نظرات عالمان دینی، اسرار و لطایف معنوی کلام امام هادی(ع) در زیارت جامعه کبیره، به تفصیل شرح داده شده است. مطالب و محتویات این اثر، توسط گروهی از محققین با بهره گیری از منابع و متون دینی و سخنان حکما و آراء اندیشمندان اسلامی، آماده سازی و تدوین گردیده و پس از ملاحظه حضرت آیت الله جوادی آملی و افزودن نکات(اشارات) ایشان، به چاپ سپرده شده است.
مجموعه مجلدات ده گانه «ادب فنای مقربان» حاوی مباحث عمیق معرفتی پیرامون موضوع امامت و ولایت است و در نوع خود یک دایرة المعارف اسلامی در حوزه مباحث کلامی، به ویژه در باب امام شناسی محسوب می شود که از مختصات ویژه ای برخوردار است. مهم‏ترین ویژگی این کتاب، جامعیت مباحث مطرح شده در شرح فقرات زیارت جامعه کبیره است که آن را از دیگر شروح نوشته شده درباره این زیارت، متمایز می‏ سازد. ویژگی دیگر این کتاب، بیان مطالب کلی و مهم در مقدمه کتاب است که در آن مفهوم، چرایی، حکمت ها و آثار زیارت از دیدگاه قرآن، حدیث و فقه تبیین گردیده و مطالب مفیدی راجع به مسائل مختلف امام شناسی مانند ضرورت امامت، جایگاه و ویژگی های امام(ع)، ذکر شده است. هم چنین پاسخ دهی علمی و مستدل به مهم ترین پرسش ها و اشکالات مطرح شده از سوی مخالفان شیعه پیرامون مسائل مربوط به امامت و موضوع زیارت، از دیگر ویژگی های این اثر شمرده می شود.
[ویکی حج] ادب فنای مقربان(جلد 1). جلد نخست از مجلدات «ادب فنای مقربان» از آثار آیت الله جوادی آملی پیرامون شرح زیارت جامعه کبیره.
این جلد از کتاب ادب فنای مقربان، توسط مرحوم محمد صفایی زیر نظر آیت الله جوادی آملی تهیه و تنظیم گردیده و در سال 1382ق به چاپ رسیده است. در این جلد، ضمن بیان فلسفه زیارت، به شرح فرازهای ابتدایی زیارت جامعهٔ کبیره، پرداخته شده است.
دراین جلد از کتاب، به بیان معنا و حکمت های زیارت و نیز آثار و نتایج معنوی آن پرداخته شده است و در تدوین آن از مهم‏ترین منابع اسلامی، بهره‏ جسته است که عبارتند از:

💡 مقربان تو از چشم خلق پنهانند عوام را نبود راه بر مقام خواص

💡 أُولئِکَ الْمُقَرَّبُونَ (۱۱) فِی جَنَّاتِ النَّعِیمِ (۱۲) پیشوایان ایشانند آن مقربان و نزدیکان که در بهشتها با نازاند.

💡 مقربان همه بیگانه اند از در دوست غرور بود که نامش به آشنایی رفت

💡 و امّا ((عبادت )) آن است كه انسان تعظيم و تمجيد خالق خويش و مقربان درگاه او چونفرشتگان و انبيا و امامان عليهم السّلام و اوليا نموده و از آنان اطاعت و پيروى كند و روحانقياد و تبعيت از آنان داشته وتقوا را پيشه كند كه تقوامكمل و متمّم همه اين معانى است.

💡 1 - قبض روح افراد به حسب رتبه و مقام آنان است. جان افراد كافر و مشرك، جنايت كارو خيانت كاران، بى دين، و بدكاران را ملائكه مى گيرند و روح مؤ منان و زاهدان، علما وصالحان را ملك الموت و روح دوستان و مقربان الهى را خدا مى گيرد.

💡 فـرعـون كـه سخت در اين بن بست گرفتار و درمانده بود حاضر شد برترين امتيازها رابه آنها بدهد، بلا فاصله گفت: آرى هر چه بخواهيد مى دهم، بعلاوه شما در اين صورتاز مقربان درگاه من خواهيد بود! (قال نعم و انكم اذا لمن المقربين ).