اختلال سرشتاری
اختلال سرشتاری به وضعیتی گفته می‌شود که منشأ آن در ویژگی‌های ذاتی، ساختار زیستی یا خصوصیات بنیادی فرد ریشه دارد و از آغاز زندگی یا در نتیجه عوامل درونی و جسمانی شکل می‌گیرد. در روان‌شناسی، این اصطلاح برای توصیف بیماری‌ها، رفتارها یا الگوهای عملکردی به کار می‌رود که بیش از آنکه حاصل عوامل محیطی، تربیتی یا رویدادهای زندگی باشند، با ساختار بدنی، دستگاه عصبی و فرایندهای کارکردی مغز ارتباط دارند. به بیان دیگر، در اختلال سرشتاری زمینه‌های زیستی و ژنتیکی نقش مهمی در پیدایش و تداوم وضعیت مورد نظر ایفا می‌کنند. این نوع اختلال ممکن است در شیوه تفکر، احساس، رفتار یا توانایی‌های شناختی فرد تأثیر بگذارد و از فردی به فرد دیگر شدت و نمود متفاوتی داشته باشد. البته وجود منشأ سرشتی به این معنا نیست که عوامل محیطی هیچ نقشی ندارند، بلکه محیط می‌تواند بر چگونگی بروز یا شدت علائم اثر بگذارد. روان‌شناسان و متخصصان سلامت روان هنگام بررسی چنین اختلالاتی به ویژگی‌های جسمانی، عصبی و شناختی فرد توجه ویژه‌ای دارند تا علت‌های بنیادی آن را بهتر درک کنند. بنابراین، اختلال سرشتاری به هرگونه وضعیت یا ناهنجاری گفته می‌شود که منشأ آن را می‌توان در ویژگی‌های مادرزادی، زیستی یا کارکردی فرد جست‌وجو کرد.
فرهنگستان زبان و ادب
{constitutional disorder} [روان شناسی] وضعیت، بیماری، رفتار یا مجموعه ای از رفتارها که ذاتی یا ناشی از برخی وجوه مربوط به ساختار جسمانی یا ویژگی های کاراندام شناختی فرد است
جمله سازی با اختلال سرشتاری
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 پزشکان معتقدند که این نوع اختلال سرشتاری می‌تواند بر رفتارهای اجتماعی و نحوه تعامل فرد با دیگران در محیط‌های مختلف تاثیر زیادی بگذارد.
💡 تشخیص زودهنگام اختلال سرشتاری در کودکان به والدین کمک می‌کند تا روش‌های مناسبی برای مدیریت رفتار و حمایت از رشد آن‌ها پیدا کنند.
💡 برخی از رفتارهای تند و عصبی ممکن است ناشی از یک اختلال سرشتاری باشد که نیاز به درمان‌های تخصصی و مداوم دارد.
