ابو رکوه

ابورکوه. [اَ رَ وَ / رِ وَ/ رُ وَ ] ( اِخ ) از خالدیین است و او راست: کتاب اخبار موصل. و رجوع به ابوزکوه شود.
ابورکوه. [ اَ رَ وَ / رِوَ / رُ وَ ] ( اِخ ) از احفاد هشام بن عبدالملک. او به سال 377 هَ. ق. بر حاکم بامراﷲ خروج کرد و جمعی بسیار بر او گرد آمدند و وی برقه را تسخیر کرد و حاکم جیشی بتدمیر او فرستاد و ابورکوه آن سپاه بشکست و صعید را نیز متصرف گشت. بار دیگر خلیفه لشکری بزرگ بمقابل او گسیل کرد و او بدان جنگ مغلوب و مقتول شد.

اوراست کتاب اخبار موصل

💡 نظامش گفت این رکوه بزرگست که در من می‌فتد گویی که گرگست

💡 به ده بار دگر زر کرد بیشش چو رکوه پر نبد می‌بود پیشش

💡 هر یک فکنده از سر و تن مغفر و زره وز بیم جان‌گرفته به‌کف رکوه و عصا

💡 گشادند آن دم از درجی یکی در که تا در رکوه کردند اندکی زر

💡 عصا و رکوه و تسبیح و مسواک گرو کرده به دردی جمله را پاک

💡 به آخر رکوه پر زر کرد او را ز پیش خود فراتر کرد او را