گیای

گیای. ( اِ ) به معنی گیاه و گیا:
گیایش همه بود تریاک زهر
به که سنگش از کهربا داشت بهر.اسدی.رجوع به گیا و گیاه شود.

💡 چه گویم من تو خود دانی که بی زهر! به باغ کس گیایی بر نیامد

💡 تیهو به دهن شاخ گیایی دارد و آهو به دهن درون گل رنگ به رنگ

💡 چو عیسی ار هوست چشمه سار گردونست گیای دهر بدین خر طببعتان بگذار

💡 بر چمن روزگار پی چه نهم کاندرو؟ نوش نهالی نرست مهر گیایی نماند

💡 سرکشی عادت ما نیست بگویید که عشق لشکر برق به تسخیر گیایی نکشد

💡 شاخ گیای زرد شود کیمیای زر کز نعل مرکب تو نشنید برو غبار