گوشه کنایه
گوشه کنایه به معنای سخن طعن‌آمیز یا حرف گوشه‌دار است که به نوعی به صورت غیرمستقیم و با تعریض به شخص یا موضوعی اشاره می‌کند. این اصطلاح به بیان‌هایی اطلاق می‌شود که به طور غیرمستقیم و با زیرکی، به انتقاد یا طعنه به فرد یا موضوعی خاص می‌پردازند. به عبارت دیگر، گوشه کنایه نوعی بیان است که به جای بیان مستقیم انتقاد یا نظر، به صورت غیرمستقیم و با استفاده از کنایه و اشاره، به موضوع مورد نظر پرداخته می‌شود. این نوع سخن می‌تواند در محاورات روزمره، ادبیات، شعر و دیگر اشکال بیان به کار رود و معمولاً به منظور ایجاد تأثیر بیشتر یا ابراز نارضایتی به کار می‌رود.
لغت نامه دهخدا
گوشه کنایه. [ ش َ / ش ِ ک ِ ی َ / ی ِ ] ( اِ مرکب ) کنایه. تعریض. حرفهای گوشه دار. سخنان طعن آمیز.
- گوشه کنایه زدن؛ کنایه زدن. با اشاره گفتن. به طعن گفتن.
فرهنگ فارسی
( اسم ) سخن طعن آمیز حرف گوشه دار تعریض.
جمله سازی با گوشه کنایه
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 او همیشه در صحبت‌های روزمره خود از گوشه کنایه استفاده می‌کند تا بدون اینکه مستقیماً به کسی توهین کند، منظور اصلی خود را به درستی برساند.
💡 آن مدیر با استفاده از گوشه کنایه به کارمندان گوشزد کرد که باید دقت بیشتری در انجام وظایف محوله به خرج دهند تا اشتباهات تکرار نشوند.
💡 من متوجه شدم که وقتی او درباره کیفیت کار صحبت می‌کند، در واقع دارد با گوشه کنایه به بی‌نظمی‌های گذشته در محیط کار اشاره می‌کند.
