لغت نامه دهخدا
کوهچه. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) کوه کوچک و خرد. ( آنندراج ). مصغر کوه. تپه و کوه خرد. ( ناظم الاطباء ). کوه کوچک. کوه خرد. ( فرهنگ فارسی معین ).
کوهچه. [ چ َ / چ ِ ] ( اِ مصغر ) کوه کوچک و خرد. ( آنندراج ). مصغر کوه. تپه و کوه خرد. ( ناظم الاطباء ). کوه کوچک. کوه خرد. ( فرهنگ فارسی معین ).
کوه کوچک کوه خرد.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 این بنای خشتی غریب که بر فراز کوهچهای به بلندای ۱۰۰ متر (نسبت به دشت اطراف) در بخش ماربین اصفهان جای دارد، نخستین بار از سوی اَوِستاشناس بزرگ «ویلیامز جکسن» در اوایل قرن بیستم میلادی، مورد توجه و بررسی علمی قرار گرفت.