لغت نامه دهخدا
کورز. [ ک َ وَ ] ( اِ مصغر ) میوه و بار کَوَر باشد که رستنیی است پر شاخ و برگ و گل و میوه آن را در سرکه اندازند و آچار سازند و در دواها نیز به کار برند و به عربی شوکةالشهبا خوانند و ینبوت همان است. ( برهان ). در جهانگیری گفته به اول و ثانی مفتوح و در رشیدی به اول مضموم میوه و بار کور باشد و صاحب برهان نوشته خرنوب شامی همان است و به مناسبت کور، به فتح اصح است چه از کورزه و کورزاده فهمیده می شود و با ثمر و میوه کور بس مناسب است، چنانکه خیار و خیارز. ( از انجمن آرا ) ( از آنندراج ). مخفف کورزه. ( حاشیه برهان چ معین ).کورزه. ( فرهنگ فارسی معین ). و رجوع به کورزه شود.
کورز. [ ک ُ رِ ]( اِخ ) یکی از ایالات فرانسه است. و مرکز آن «تول » و شهرهای مهم آن: اوسل و بریو است. این ایالت از سه ولایت و سی بلوک و 289 بخش تشکیل یافته و مساحت آن در حدود 5888 متر مربع است و 242800 تن سکنه دارد. از نظر محصول فقیر، اما شراب آنجا معروف است و در آن صنایع ذوب فلزات، کاغذسازی و تولید مواد غذایی رواج دارد و یکی از مراکز هیدروالکتریک است. ( از لاروس ).