کله کن

کله کن. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ک َ ] ( نف مرکب ) زنی سخت بی شرم و زبان دراز و جهوریةالصوت. صفتی است دختران و زنان درشت خوی را. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ).

زنی سخت بی شرم و زبان دراز و جهوریه الصوت. صفتی است دختران و زنان درشت خوی را.

💡 آورد بلائی که کله بر سر خسرو او هم بستم از سر درویش برآورد

💡 به بر گرفت رباب و ز سر نهاد کله ز دست رفت دل من چو دید سر بازش

💡 باد آفتاب دولت تو آن قدر بلند کز دیدنش کله فتدش از سر آفتاب

💡 نه گرفتاری نام و نه کله‌داری ننگ نیر از دست مده عالم رسوایی را

💡 خاک در تو صوفی بیزد به کلاه خود خاک در ایشان هم تعظیم کله کرده

💡 بخش کله گان، یکی از بخش‌های شهرستان گلشن استان سیستان و بلوچستان ایران است. مرکز این بخش، روستای لجی است.