لغت نامه دهخدا
کله کدو. [ ک َل ْ ل َ / ل ِ ک َ ] ( ص مرکب ) در تداول عامه، آنکه موی سر او بشده باشد. داس. دغ سر. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). کله طاس. کچل. کسی که سرش مو نداشته باشد، اعم از آنکه سرش ریخته یا سرش را تراشیده باشند. بیشتر به کسی که سرش را تراشیده اند گفته می شود. ( فرهنگ لغات عامیانه جمالزاده ). || سر تراشیده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). || در تداول عامه، آنکه سرش شبیه به کدو باشد. ( فرهنگ فارسی معین ).
