بی کله

بی کله. [ک َل ْ ل َ / ل ِ ] ( ص مرکب ) بدون کله. بدون سر. رجوع به کله شود. || زودخشم ( در تداول عامه ). آنکه زود خشم گیرد: فلان آدم بی کله ایست؛ زود کج خلق شود.
- آدمی بی کله؛ آنکه زود خشم آرد و از جای بشود. ( یادداشت مؤلف ).
|| بی مغز. کوته فکر.
بی کله. [ ک ُ ل َه ْ ] ( ص مرکب ) مخفف بی کلاه. || کلاه علامت منصب و مقام است و بی کلاهی کنایه از فقد مقام. در مقابل کلاهدار و صاحب کلاه کنایه از صاحب تاج است به معنی پادشاه:
مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم
شهان بی کمر و خسروان بی کلهند.حافظ.

مخفف بی کلاه یا کلاه علامت منصب و مقام است و بی کلاهی کنایه از فقد مقام. در مقابل کلاهدار و صاحب کلاه کنایه از صاحب تاج است به معنی پادشاه.

💡 ای سنایی بی کله شو گرت باید سروری زانک نزد بخردان تا با کلاهی بی سری

💡 آن را که بود درخور افسر چو گهر سر بی کله است یا کلاهش بی سر

💡 باز به از خروس گشت از ره معنی ار چه شد تارک باز بی کله فرق خروس تاجور

💡 پرده نشینان چرخ رقص کنان آمدند بر سر بازار و کوی بی کله و بی نقاب

💡 مبین حقیر گدایان عشق را کاین قوم شهان بی کمر و خسروان بی کله‌اند

💡 اورنگ زمین داغ نگین بی کلهی تاج جم رشک برد حشمت شاهانه ما را