چماچم واژهای قدیمی در زبان فارسی است که در لغتنامهها به معنای پیشانی آمده و در عربی آن را «ناصیه» مینامند. این کلمه در متون کهن برای اشاره به قسمت جلویی سر انسان به کار رفته است. در برخی منابع، چماچم علاوه بر پیشانی، به موی پیشانی یا بخش بالایی پیشانی نیز گفته شده است. این واژه بیشتر در ادبیات کلاسیک فارسی دیده میشود و در شعر شاعران قدیم کاربرد داشته است. برای نمونه، در اشعار شاعران از این واژه برای توصیف پیشانی یا نشانه افتخار استفاده شده است. چماچم در متون لغوی مانند برهان قاطع، جهانگیری و انجمنآرا به عنوان معادل پیشانی ذکر شده است. کاربرد آن معمولاً در سبکهای ادبی قدیمی بوده و در گفتار امروزی رایج نیست. این واژه نشاندهنده غنای واژگانی زبان فارسی در گذشته است که برای بخشهای مختلف بدن نامهای گوناگون داشته است. بنابراین چماچم به طور ساده یعنی پیشانی انسان و معادل ناصیه در زبان عربی است. به طور کلی، این کلمه یک واژه کهن فارسی با معنای پیشانی یا موی پیشانی محسوب میشود.
چماچم
لغت نامه دهخدا
چماچم. [ چ َ چ َ / چ ُ چ ُ ] ( اِ ) پیشانی را گویند و به عربی ناصیه خوانند. ( برهان ). پیشانی بود. ( جهانگیری ) ( رشیدی ). بمعنی ناصیه و پیشانی. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ):
به درگاه قصر رفیعت نهاده
ملوک عجم از تفاخر چماچم.حکیم نزاری ( از جهانگیری ).|| موی پیشانی و ناصیه. ( ناظم الاطباء ).
فرهنگ فارسی
پیشانیرا گویند و به عربی ناصیه خوانند. به معنی ناصیه و پیشانی
جمله سازی با چماچم
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 چماچم یک اندیس غیرفلزی است که در حوالی شهر کوه اناران استان ایلام قرار دارد و مادهٔ معدنی موجود در آن، نمک است.
