لغت نامه دهخدا
پیر مجرد. [ رِ م ُ ج َرْ رَ ] ( اِخ ) خواجه ابوالولید احمد. || ( مزار... )؛ موضعی بظاهر شهرات. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 639 و ج 4 ص 580 و 581 ).
پیر مجرد. [ رِ م ُ ج َرْ رَ ] ( اِخ ) خواجه ابوالولید احمد. || ( مزار... )؛ موضعی بظاهر شهرات. ( حبیب السیر چ خیام ج 3 ص 639 و ج 4 ص 580 و 581 ).
خواجه ابو الولید احمد یا موضعی بظاهر شهرات
💡 خرد را دوش میگفتم بخلوت که ای بیدار دل پیر مجرد