وهب بن وهب کبیر قرشی ابوالبختری

[ویکی فقه] اَبوالْبَخْتَری، وهْب بن وهْب کبیر بن عبداللـه بن زمعه قرشی (د ۲۰۰ق/۸۱۶م)، دولتمرد، قاضی، مورخ و محدّث.
ابن سعد و در پی او ابن قتیبه و ابن رسته نام جد او را نیز «وهب» گفته اند. در برخی منابع نام نیای بزرگ او به تصحیف «کثیر» ضبط شده است. نسب او به شاخه اسد از قریش می رسید و جد دوم او عبداللـه از اصحاب پیامبر صلی الله علیه و آله بود. مادر ابوالبختری عبدۀ دختر علی بن یزید بن رُکانه هاشمی بود که گفته شده چندی در حِباله نکاح امام صادق علیه السلام بوده است. براساس تخمین ذهبی و دیگر قراین ولادت او را می توان در فاصله ۱۲۰-۱۳۰ق/۷۳۸-۷۴۸م در مدینه دانست.
تحصیل
او در همین شهر به تحصیل و فراگیری سیره، حدیث و فقه پرداخت و به گفته خود از مشایخی چون محمد بن اسحاق، مالک بن انس، هشام بن عروه، ابن جریج، و ثور بن یزید حدیث شنید.
ابوالبختری از راویان و اصحاب امام صادق
او احادیث بسیاری از امام جعفر صادق علیه السلام روایت کرده و برقی، نجاشی و طوسی او را از اصحاب وی شمرده اند. به گفته ابن داوود وی صحبت امام باقر علیه السلام را نیز درک کرده، ولی باتوجه به وفات آن امام در ۱۱۴ق این سخن پذیرفتنی نیست.
جعل حدیث ابوالبختری
...

💡 وهب بن جعفر گويد: على (عليه السلام ) مى فرمود: اگر دهسال حضور در نماز عيد قربان را ترك نمايم، بهتر است از اين كه يك بار بدون علتدر نماز جمعه حاضر نشوم.

💡 و داستان بهشت ارم يكى از افسانه هاى معروف قديمى است، كه از وهب بن منبه و كعبالاحبار روايت شده.

💡 از وهب بن منبه روايت شده: روزى كه مريم عيسى عليه السلام را آبستن شد و مردم مطلعشدند، شيطان در ميان بنى اسرائيل به صورت يكى از عابدهاى بيت المقدس در آمده وبه مريم فحش و ناسزا مى داد، و مى گفت: اى مردم ! زكريا با مريم روابط نامشروعدارد. وى چون مريم را زيبا و صاحب جمال ديده با او زنا كرده ! و مريم از زكريا حامله شده. زكريا را بكشيد كه همه ما را بدنام كرده است.