نصاح

نصاح. [ ن ِ ] ( ع اِ ) رشته. ( منتهی الارب ) ( دهار ) ( آنندراج ) ( از مهذب الاسماء ). سلک. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). رشته که بدان چیزی دوزند. ( فرهنگ خطی ) ( از متن اللغة ). رشته خیاط. ( فرهنگ خطی ). خیط. ( متن اللغة ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). ج، نُصُح، نِصاحَة.
نصاح.[ ن َص صا ] ( ع ص ) درزی. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء )( مهذب الاسماء ). خیاط. ( ناظم الاطباء ) ( از متن اللغة ) ( اقرب الموارد ) ( المنجد ). ناصحی. ناصح. ( متن اللغة ).
نصاح. [ ن ُص ْ صا ] ( ع ص، اِ ) ج ِ ناصح. رجوع به ناصح شود.

جمع ناصح است.

💡 راغب در مفردات گفته: كلمه (نصح ) به معناى به كار بردن نهايت درجه قدرت خوددر عمل و يا سخنى است كه در آن عمل و يا سخن مصلحتى براى صاحبش باشد، - ميگويد -اين كلمه از جمله (نصحت له الود) گرفته شده، و ناصحعسل به معناى عسل خالص است، ممكن هم هست از جمله (نصحت الجلد) گرفته شده باشد،(چون ناصح نيز مانند ناصح پوست همه سعيش در اين است كه دريدگى و نقصى را كهدر كار دوستش پيدا شده رفو و اصلاح كند) چون ناصح به معناى خياط و نصاح بهمعناى نخ خياطى است.