نسپار

نسپار. [ ن َ ] ( اِ ) جائی را گویند که انگور در آن افشرند. ( برهان قاطع ) ( از آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). مصحف سپار است. ( از حاشیه برهان قاطع چ معین ). رجوع به سپار شود.

جایی که در آن انگور را فشار دهند و آب آن را بگیرند، چرخشت.

جایی که در آن انگوررافشاردهندو آب آنرابگیرند
جائی را گویند که انگور در آن افشرند. مصحف سپار است.

💡 چون می‌توان به جلوه مرا پایمال کرد تمکین اگر به خود نسپاری چه می‌شود؟

💡 هرچند که در خانهٔ تو خانه کند موش خانه نسپاری تو همی خیره به موشان

💡 تا دل نسپاری به کسی هم چو نزاری هرگز نشوی زنده به جانی که نمیری

💡 چون کار به عالم جوان نسپاری پس کار به پیر کاردان باید داد

💡 عشق سریست که تا سر نسپاری ندهند نیست نان پاره که از دکه خباز آید