منبهه

( منبهة ) منبهة. [ مَم ْ ب َ هََ ] ( ع ص ) مشعر و رهنما و گویند: هذا منبعة علی کذا؛ این مشعر بر این کار است، و هذا منبهة لفلان؛ این بلندکننده فلان است و مشعر است به قدر آن. و اشیعوا بالکنی فانها منبهة؛ یعنی به کنیه بخوانید مردمان را زیرا آنها را از گمنامی بدرآورده و بلند می کند قدر آنها را. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). مشعر و راهنما. ( آنندراج ) ( از اقرب الموارد ).
منبهة. [ مُم ْ ب َ هَِ / مُم ْ ب ِ هََ ] ( ع ص ) حاجت فراموش شده. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ) ( از ناظم الاطباء ).
منبهة. [ م ُ ن َب ْ ب ِ هََ ] ( ع ص ) تأنیث منبه. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به منبه شود.
- ادویه منبهة؛ ادویه محرکه. محرکات. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ). رجوع به محرکة شود.

( اسم ) مونث منبه یا ادویه منبهه. ادویه محرکه
حاجت فراموش شده.

💡 بـاقـى مـانـد بـر ذمـه مـا بـيـان دو فقره ديگر از حديث شريف كه مى فرمايد: جاف عنالليـل جـنبك واتق الله ربك. جناب مولى اميرالمؤ منين، سلام الله عليه، در اين كلاممبارك قرين اعمال قلبيه و تفكرات منبهه و تقواى پرروردگار، بيدارى شب و تجافى ازفـراش را بـراى عـبـادت قـرار داده اسـت، و ايـن دليـل بـركـمـال فـضـيـلت و اهـمـيـت آن اسـت. چـنـانـچـه در احـاديـث شـريـفـه از ايـنعـمـل شريف خيلى تمجيد شده، و سيره ائمه هدى و مشايخ عظام و علماء اعلام بر مواظبت برآن بـوده بـلكـه بـيـدارى در آخـر شـب را بـا قـطـع نـظر از عبادت اهميت مى دادند. در كتابوسـائل الشـيـعـة، كـه اعـظـم كـتـب اماميه و مدار مذهب و مرجع علما و فقها است، 41 حديث درفضل آن، و چندين حديث بر كراهت ترك آن ذكر فرموده، و باز حواله به سابق و لاحق مىفرمايد.(354) و البته احاديث در كتب ادعيه و غيره بيش از حد احصاست، ولى ما براىتيمن و تبرك به ذكر چند حديث مى پردازيم: