مصیف

مصیف. [ م َ ] ( ع اِ ) خانه تابستانی. ( دهار ). جای تابستانی. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از مهذب الاسماء ) ( ناظم الاطباء ). مقابل مَربع. مقابل مشتی. ( یادداشت مؤلف ). جایی که تابستان در آن اقامت می کنند. ( ناظم الاطباء ). ییلاق. جای خوش آب وهوا که تابستان در آن اقامت گزینند. ج، مصایف. ( مهذب الاسماء ) ( از یادداشت مؤلف ): چون عمر بهار به اکتهال رسیدی و نهار اوبه زوال مراجعت با مصیف به امضا رسانیدی. ( تاریخ جهانگشای جوینی ). مربع و مصیف آن المالیغ و قوناس بود.( تاریخ جهانگشای جوینی ). تا سخن به بحث نواحی خراسان رسید و از مربع و مصیف و مشتاة آن پرسید. ( تاریخ جهانگشای جوینی ). فوائح نسیمش روائح عبهر و توده زمینش سوده عنبر. حسن المصیف بها وطاب المربع. ( ترجمه محاسن اصفهان ). || مصیوف. مصیوفة. مصیفة. جای باران تابستانی رسیده. ج، مصائف. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ). || تابستان. صیف. ( یادداشت مؤلف ). || مجاری معوج آب. ج، مصائف. ( ناظم الاطباء ). آبراهه کژ. ( آنندراج ). || ( ص ) ماده شتر بچه دار. مصیفة. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ).
مصیف. [ م ُ ص َی ْ ی ِ ] ( ع ص ) کفایت کننده برای تابستان. ( ناظم الاطباء ).

کفایت کننده برای تابستان

💡 سولاوْ یا سیلاو روستایی تفریحی است واقع در سه کیلومتری شمال غربی شهر عمادیه در استان دهوک عراق. فاصله سولاو از مرکز استان دهوک ۹۰ کیلومتر است. فاصله سولاو از موصل ۱۴۰ کیلومتر است. این محل با نام گردشگاه سولاو (به کردی بادینی: هاڤینگه‌ها سولاڤ، به عربی: مصیف سولاف) معروف است.