بیلاق
لغت نامه دهخدا
بیلاق. ( اِ ) خانه ای سرد که جهت تابستان در زیر زمین کنند. ( آنندراج ). جای سرد که در زیر زمین جهت تابستان کنند. ( ناظم الاطباء ). احتمال اینکه دگرگون شده ییلاق ( منسوب به یای ترکی = تابستان بمعنی جای تابستانی ) باشد نیز هست. || گل. || شکوفه. || باغ. || تیری که پیکانش دوشاخه باشد. ( ناظم الاطباء ).
بیلاق. ( اِخ ) دهی از دهستان رستاق بخش خمین کمره شهرستان محلات است و 282 تن سکنه دارد. ( از فرهنگ جغرافیایی ایران ج 1 ).
جمله سازی با بیلاق
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 بیلاق (خمین)، روستایی از توابع بخش مرکزی شهرستان خمین در استان مرکزی ایران است.
💡 در برخی از گویشهای محلی و متون ادبی قدیمی، کلمه بیلاق برای توصیف افرادی که مو یا چشمهای بسیار روشن و سفید دارند، به کار میرود.
💡 نویسنده در توصیف چهره شخصیت اصلی داستان، از واژه بیلاق برای نشان دادن ویژگیهای ظاهری خاص و درخشان او در میان جمعیت استفاده کرده است.
💡 اگرچه واژه بیلاق در زبان فارسی معاصر کمتر شنیده میشود، اما در ادبیات کلاسیک برای اشاره به ویژگیهای رنگی خاص چهره و مو بسیار رایج بود.