لغت نامه دهخدا
مقاظ. [ م َ ] ( ع اِ ) ( از «ق ی ظ» ) جایی که در تابستان بدانجا روند. ( ناظم الاطباء ). جای اقامت در تابستان. مَقیظ. ( از اقرب الموارد ) ( از محیط المحیط ). ییلاق.
برای دسترسی سریع و آسان میتوانید لغت یاب را نصب کنید
برای نصب لغت یاب در ios لطفا آیکون
را زده و گزینه Add to Home Screen را انتخاب کنید.
مایل به دریافت اعلان فال ویدیویی روزانه هستید؟