( مشنة ) مشنة. [ م َ ن َ ] ( ع اِ ) پوست بازرفتگی از اندام به زدن. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( از ناظم الاطباء ). || جراحتی با وسعت و بدون عمق زدن. ( از اقرب الموارد ): اصابته مشنة؛ جراحتی بر آن وارد آمد که پهن بود و گودی نداشت. ( ناظم الاطباء ).
پوست باز رفتگی از اندام بزدن یا جراحتی با وسعت و بدون عمق زدن.
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.
💡 در قوانین حقوقی مانند تورات میمونید مشنه مقرر شدهاست که هر نسخهای از پنج کتاب که با قوانین سخت سفر تورات مطابقت نداشته باشد، مثلاً به دلیل اینکه طومار پوستی نیست یا دارای علائم مصوت است. فقط همان حرمت یک نسخه از یک کتاب (ḥomesh) را دارد. به این ترتیب، واژه ḥomesh (یا ḥumash) معنای گستردهای از هر نسخهای از پنتاتوک به غیر از سفر تورات پیدا کرد.
💡 میشنا یا مشنه (عبری:משנה به معنی «تکرار و تلقین»)، کتابی است که یکی از دینپژوهان یهودی به نام حاخام یهودا هناسی با جمعآوری مکتوبات متفرق هلاخایی در یکجا تدوین نمود و به صورت کتاب ویژهٔ تورات شفاهی درآورد. مجموعهٔ هناسی در همة مدارس یهودی آن زمان پذیرفته شد و جای آثار پیشین را گرفت. میشنا حاصل کار شش نسل از تنائیم یا عالمان شریعت شفاهی است. میشنا به شش بخش تقسیم میشود که به هر بخش یک سِدِر میگویند. هر سِدِر شامل تعدادی مَسِخَت است. میشنا مجموعاً مشتمل بر ۶۳ مَسِخَت است.
