لغت نامه دهخدا
مترکب. [ م ُ ت َ رَک ْ ک َ ] ( ع ص ) چیزی در چیزی نشسته. ( منتهی الارب ). نشانیده و درج کرده و در میان نهاده. ( ناظم الاطباء ). || بالا رفته و سوار شده. ( ناظم الاطباء ) ( از فرهنگ جانسون ). و رجوع به ماده بعد شود.
مترکب. [ م ُ ت َ رَک ْ ک ِ ] ( ع ص ) بر هم نشیننده و استوار گردنده. ( آنندراج ). یکی بر دیگری بالا رفته و سوار شده. ( ناظم الاطباء ). و رجوع به ماده قبل شود.
