لغت نامه دهخدا
لجیون. [ ل ِ ] ( اِ ) لژیون. عددی مخصوص در عساکر رومی است که در اوقات مختلفه متفاوت بود یعنی از سه هزار تا بالمضاعف میرسید. در ایام مسیح لجیون شامل هزار نفر پیاده علاوه بر سواره بود و هر لجیون شامل ده فوج بوده که اینها را به سه دسته منقسم کرده بودند و دسته های مسطوره نیز به دو قسمت که هر قسمتی شامل یکصد نفر بوده منقسم کرده بودند. لفظلجیون در کتاب مقدس قصد از عدد بسیار نامعین میباشدو آن دیوانه که مسیح وی را شفا داد خود را لجیون نامید مثل این که دارای کرورهادیو بوده است. ( مرقس 5:9 ) و قصد از فوج ملائکه که در «متی 26:53» وارد است نمونه ای از کثرت افواج آسمانی و غیرت ایشان در توجه مسیح میباشد. ( قاموس کتاب مقدس ). رجوع به لژیون شود.