لغت نامه دهخدا
( طاة ) طاة. [ طَ آ ] ( ع اِ ) گل و لای. ( منتهی الارب ).
طاه
فرهنگ فارسی
گل و لای
جمله سازی با طاه
💡 شاه عباس بعد از تعلیق جنگ میان ایران و عثمانی در سال ۱۰۲۰ ق، در مازندران موقعیت جغرافیایی روستای طاهان در کنار رود تجن را پسندید و دستور داد برایش کاخ زیبایی در آنجا ساخته شود و بعداً آن را فرح آباد نامید.
