سر گزای

سرگزای. [ س َ گ َ ] ( نف مرکب ) چیزی که سر را بگزد ای ببرد. ( آنندراج ). سر به باد دهنده. سربرنده.

چیزیکه سر را بگزد ای ببرد. سر بباد دهنده. سر برنده.

💡 کی شدی این سنگ مفرح گزای گر نشدی درشکن و لعل‌سای

💡 سیب صفاهان الف فزود در اول تا خورم آسیب جان گزای صفاهان

💡 حاشا مجال نم،که جگر بود مدّتی دندان گزای من، خهی از عیش دلپذیر

💡 بیفکن ز دست خود این جان گزای که الفت بلایی ست با ناسزای

💡 گرم راحت رسانی ور گزایی محبت بر محبت می‌فزایی