دعوت قوم ابراهیم به تقوا

دانشنامه اسلامی

[ویکی فقه] دعوت قوم ابراهیم به تقوا (قرآن). طبق آیه قرآن کریم حضرت ابراهیم (علیه السلام) قوم خود را به یگانه پرستی و رعایت تقوا دعوت می کرد.
ابراهیم (علیه السّلام) قوم خود را، برای یگانه پرستی و تقوای الهی کرده است:«وابرهیم اذ قال لقومه اعبدوا الله واتقوه...؛ ما ابراهیم را (نیز) فرستادیم، هنگامی که به قومش گفت: خدا را پرستش کنید و از (عذاب) او بپرهیزید که این برای شما بهتر است اگر بدانید!»
برنامه اعتقادی و عملی انبیاء
ابراهیم اذ قال لقومه اعبدوا الله و اتقوه ذلکم خیر لکم ان کنتم تعلمون؛این آیه عطف است بر کلمه نوحا، یعنی: و ارسلنا ابراهیم الی قومه، و اینکه به قومش فرمود: اعبدوا الله و اتقوه، آنان را به دین توحید دعوت و از عذاب خدا انذار کرده، به قرینه آیات بعد که پیرامون همین دو مطلب است، پس جمله مورد بحث فایده حصر را می دهد، یعنی تنها خدا را بپرستید.علاوه بر این اصلا در وثنیت یعنی کیش بت پرستی خدا پرستیده نمی شود، و وثنی ها غیر خدا را می پرستند، چون معتقدند که خدا ممکن نیست پرستیده شود، مگر از طریق سبب های فعاله در عالم، که مقرب درگاه خدایند، مانند ملائکه و جن، و بنابراین اگر خود خدا مستقیما پرستیده شود، قهرا بدون شریک پرستیده شده، پس دعوت بت پرست به پرستش خدا، دعوت او به دین توحید است، هر چند که گفته نشود تنها خدا را بپرستید، پس جمله: یا قوم اعبدوا الله، به همین جهت افاده حصر را می کند، هر چند که کلمه حصری در آن نیامده باشد. در اینجا دو برنامه مهم اعتقادی و عملی انبیاء، را که دعوت به توحید و تقوا بوده است یک جا بیان کرده و در پایان می گوید: اگر شما درست بیندیشید پیروی از توحید و تقوا برای شما بهتر است که دنیایتان را از آلودگی های شرک و گناه و بدبختی نجات می دهد، و آخرت شما نیز سعادت جاویدان است.

جمله سازی با دعوت قوم ابراهیم به تقوا

جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید.

💡 نخستين كسى كه اين دعوت فريبكارانه را پذيرفت، مزدور اموى ((اشعث بن قيس )) بودكه چون سگى پارس كنان به طرف امام دويد و با صداى بلندى كه سپاهيان بشنوندحضرت را مخاطب ساخت و گفت: ((مى بينم مردم از دعوت قوم براى پذيرش داورى قرآنخشنود و راضى هستند، پس چه بهتر كه بنگرى معاويه چه مى خواهد...)).

💡 اين جماعت، آفريده هاى من و بندگان منند، و ايشان را به صاعقه اى از صاعقه هاى خودهلاك نمى كنم، مگر بعد از تأ كيد دعوت و آنگاه كه حجت بر من تمام شود، پس برگردبه سوى دعوت قوم خود كه من تو را بر آن ثواب مى دهم.