واژه «حاشیهگیری» در معنای کلی به عمل جدا کردن، حذف کردن یا محدود ساختن بخشهای کناری و غیرضروری یک چیز گفته میشود تا بخش اصلی و مهم آن برجستهتر و مشخصتر شود. این واژه در حوزههای مختلف کاربرد دارد و معنای آن بسته به زمینه استفاده، اندکی متفاوت میشود، اما مفهوم اصلی آن همواره کاهش یا حذف قسمتهای پیرامونی و تمرکز بر بخش مرکزی است. برای مثال، در عکاسی، سینما و تلویزیون، حاشیهگیری به معنای بریدن یا حذف قسمتهایی از اطراف تصویر است تا کادر مناسبتری ایجاد شود یا توجه بیننده بر سوژه اصلی متمرکز گردد. در این کاربرد، معمولاً از ابزارهایی مانند پوشانه یا ماسک استفاده میشود تا بخشهای ناخواسته تصویر پنهان یا حذف شوند و ترکیببندی تصویر بهبود یابد. همچنین در طراحی گرافیک و ویرایش تصاویر دیجیتال، حاشیهگیری برای تغییر اندازه تصویر، حذف بخشهای اضافی و ایجاد جلوهای زیباتر و حرفهایتر به کار میرود. در معنایی گستردهتر، این واژه میتواند به حذف مطالب فرعی و تمرکز بر اصل موضوع نیز اشاره داشته باشد؛ به عنوان نمونه، گفته میشود که یک نویسنده یا سخنران از حاشیهگیری پرهیز کرده و تنها به نکات اصلی پرداخته است. از نظر مفهومی، حاشیهگیری نوعی انتخاب و پالایش به شمار میآید که هدف آن افزایش وضوح، نظم و تأثیرگذاری محتوا یا تصویر است. این واژه در علوم تصویری، هنر، رسانه و حتی در گفتار روزمره کاربرد دارد و اغلب معنایی مثبت و کاربردی دارد. بنابراین، این اصطلاح به طور کلی به فرآیند حذف یا کنار گذاشتن بخشهای پیرامونی، فرعی یا غیرضروری برای برجسته ساختن قسمت اصلی و مهم یک موضوع، تصویر یا محتوا گفته میشود.
حاشیه گیری
فرهنگستان زبان و ادب
{cropping, crop} [سینما و تلویزیون] حذف حاشیه های تصویر، معمولاً با استفاده از پوشانه (mask )