روح طبعی
لغت نامه دهخدا
روح طبعی. [ ح ِ طَ ] ( ترکیب وصفی، اِ مرکب ) روح طبیعی. رجوع به روح طبیعی شود.
جمله سازی با روح طبعی
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 در دماغ و جگر بدو زنده روح طبعی و روح نفسانی
💡 شاعر در اشعار خود سعی داشت روح طبعی طبیعت را با کلماتی لطیف بازسازی کند تا خواننده احساس نزدیکی بیشتری با دنیای بیگناه اطراف داشته باشد.
💡 در فلسفه، روح طبعی موجود در هر موجود زنده، همان نیروی محرکهای است که باعث رشد و تکامل آن موجود در طول دوران حیات خود میشود.
💡 برای درک عمیق یک اثر هنری، هنرمند باید بتواند روح طبعی و اصالت موجود در آن اثر را به شکلی شفاف در مقابل دیدگان مخاطبان قرار دهد.