لغت نامه دهخدا
دکاپولیس. [ دِ پ ُ ] ( اِخ ) کلمه مرکب یونانی به معنی «ده شهر». نام ائتلافیه ای است از ده شهر باستانی: سکوتوپولیس ( = بیت شان = بیسان )، دیون، پِلاّ، جَدَره، هیپوس، جَرَش، فیلادِلفیا، دِمَشق، رافانا و کاناتا، که همگی آنها، بجز سکوتوپولیس، در شمال رود اردن واقع بودند. این ائتلافیه پس از جنگهای 65 - 62 هَ. م. «پومپیوس » سردار رومی، برای حفظ آنها در مقابل یهود و قبایل عرب و بعنوان یک اتحادیه گمرکی تشکیل گردید. و حکام رومی شام بر آنها نظارت کلی داشتند و این شهرها تابع خدمات نظامی و مقررات مالی دولت روم بودند. ( از دایرةالمعارف فارسی ).