بتازه

بتازه. [ ب ِ زَ / زِ ] ( ق مرکب ) دیگربار. دگربار. بتازگی. ( آنندراج ). از سر نو. مستحدثاً:
بفروختم بغم دل از غم خریده را
رفتم بتازه این ره صد ره بریده را.واله هروی.خطش بتازه باعث ناز و نیاز شد
کوتاه کرد زلف و شکایت دراز شد.سلیم.

دیگر بار بتازگی

💡 دم بدمش به بین ببین تازه بتازه نو بنو گل ز رخش بچین بچین تازه بتازه نو بنو

💡 بتازه روئی او تازه گشت دین رسول به زندگانی او زنده شد ولای علی

💡 مهر دگر بهر زمان در دل و سینه می نشان در دل و دیده می نشین تازه بتازه نو بنو

💡 جان بخیال آن دو لب هر نفس آورم بلب تا کنمت فدا چنین تازه بتازه نو بنو

💡 آن دل که نگشته ام دمی خرم ازو هر روز بتازه دیده ام صد غم ازو

💡 نسیم خویت آذر بتازه ترعود است شرار خشمت آتش به خشکتر ز حطب