سخن زن
مترادفها
گوینده، سخنور، سخنگو
متضادها
ساکت، خاموش
لغت نامه دهخدا
سخن زن. [ س ُ خ َ زَ ] ( نف مرکب ) شاعر. ( انجمن آرا ) ( آنندراج ). کنایه از شاعر و قصه خوان و سخن گزار. ( برهان ). || سخن فهم. ( برهان ). صاحب فهم. ( آنندراج )( انجمن آرا ). || افترا کننده. ( برهان ).
جمله سازی با سخن زن
جملات نمونه از منابع مختلف جمع آوری شده است، اگر صحیح نیست یا توهین آمیز است، لطفا گزارش دهید. گزارش محتوای نامناسب
💡 حضرت امير فرمان داد: او را نزد عمر برگردانند تا در حضور وى، حضرت ميان اينجوان و آن زن حكم فرمايد.پس سخن زن و شاهدان او را شنيد. همه سخناول خود را تكرار كردند.
💡 سیم سخن زن که درم خاک اوست زر چه سگست آهوی فتراک اوست
💡 هنوز سخن زن تمام نشده بود، در خانه داوود را زدند، حضرت اجازه وارد شدن به خانه راداد، ناگهان ده نفر تاجر به حضور داوود (عليه السلام ) آمدند، و هر كدام صد دينار(جمعا هزار دينار) نزد آن حضرت گذاردند و عرض كردند: اين پولها را به مستحقشبدهيد.
💡 او یک سخن زن بسیار باهوش و مسلط بود که میتوانست در هر جمعی با استفاده از کلمات دقیق، نظر مخاطبان را به سمت عقاید خود متمایل کند.
💡 هر سخن زن ماهری میداند که سکوت در لحظات حساس گاهی میتواند بسیار موثرتر و قدرتمندتر از بیان مداوم و طولانی کلمات باشد.
💡 در آن نشست علمی، سخن زن اصلی با دقت تمام به پرسشهای پیچیده دانشجویان پاسخ داد و مباحث نظری را با مثالهای عینی توضیح داد.