سخن فهم

سخن فهم. [ س ُ خ َ ف َ ] ( نف مرکب ) دانا و عاقل. ( آنندراج ). سخن شناس. سخندان:
صائب اگر بیار سخن فهم میرسید
میشد جهان پر از غزل عاشقانه اش.صائب.

( صفت ) ۱ - سخن شناس سخندان. ۲ - هوشمند تیز فهمی.

💡 دانی عرق نقطه به روی سخن از چیست؟ بسیار به دنبال سخن فهم دویده است

💡 نرگس در ماجرا چشمک زد سبزه را سبزه سخن فهم کرد گفت که فرمان تو را

💡 دیده ها تا که بر احوال سخن گریان شد نقطه روی سخن اشک سخن فهمان شد

💡 تو که هرگز سخن اهل سخن نشنیدی چون سخنساز و سخن فهم و سخندان شده ای؟

💡 نمی برم ز تو عقد علاقه تا هستم کجا روم تو سخن فهم و من سخن پرداز

💡 صائب اگر به یار سخن فهم می رسید می شد جهان پر از غزل عاشقانه اش