بودش

بودش. [ دِ ] ( اِمص ) هستی و بود که بعربی کون خوانند. ( برهان )( آنندراج ) ( انجمن آرا ). هستی. بود. ( فرهنگ فارسی معین ). هستی و بود و وجود. ( ناظم الاطباء ):
از علت بودش جهان بررس
مفکن بزبان دهریان سودا.ناصرخسرو ( دیوان چ تقوی ص 19 ).لازم شده است کون بر ایشان و هم فساد
گرچه ببودش اندر آغاز دفترند.ناصرخسرو.از ما بشما شادتر از خلق که باشد
چون بودش ما را سبب و مایه شمائید.ناصرخسرو.

= بودن

( اسم ) هستی بود.

شهر بودش ( به رومانیایی: Budeşti ) در شهرستان کلرش در کشور رومانی واقع شده است. جمعیت این شهر ۹٬۵۹۶ نفر است.

💡 شمع میخواست که راند سخن راز نیک بودش که بر آمد به زبان سوختنی

💡 تو نمی دانی که هرکه زاد، مرد شد به خاک و هرچ بودش باد برد

💡 بدینسان می شدی بود و غنودش هزاران آفرین بر ماند و بودش

💡 بودش از ابر چین به پیشانی سرد و پر باد و زشت و ظلمانی

💡 کوچه، یه کارامسرایی بودش خیلی خرابه، مال یه پیرمردکی بود که هی خدا خدا

💡 بودش لب لعل تو تمناگه رفتن چونان که سکندر ز پی آب بقا رفت