بحمده

[ویکی الکتاب] ریشه کلمه:
ب (۲۶۴۹ بار)حمد (۶۸ بار)ه (۳۵۷۶ بار)

💡 سبح فى ركوعك ثلاثا تقول: (سبحان ربى العظيم و بحمده ) ثلاث مرات، وفى السجود ثلاث مرات (سبحان ربى الاعلى و بحمده ) لاءن الله -عزوجل - لما انزل على نبيه (فسبح باسم ربك العظيم )قال النبى -صلى الله عليه وآله -: اجعلو فى ركوعكم، فلماانزل الله (سبح اسم ربك الاعلى ) قال: اجعلوها فى سجودكم فان قلت: (سبحانالله سبحان الله سبحان الله ) اجزاك و تسيبحة، واحدة تجزىللمعتل و المريض والمستعجل

💡 * اول: يكى از صفات خداوند اين است كه و ان من شى ء الا يسبح بحمده (12) هيچ چيز نيست مگر اينكه خداوند را تسبيح مى كند. امام حسين نيز داراىخصوصيتى متناسب با اين معنا است و آن اينكه و ان من شى ء الا و قد بكى لمصيبته هيچ چيز نيست مگر اينكه در مصيبت امام حسين عليه السلام گريه كرد.

💡 يكى از ياران امام صادق (عليه السلام ) مى گويد: از تفسير آيه و ان من شى ء الا يسبحبـحـمـده سـؤ ال كـردم، امـام (عـليـه السـلام ) فـرمـود:كل شى ء يسبح بحمده و انا لنرى ان ينقض الجدار و هو تسبيحها: (آرى هر چيز تسبيح وحـمـد خـدا مى گويد حتى هنگامى كه ديوار مى شكافد و صدائى از آن به گوش مى رسدآن نيز تسبيح است )!

💡 و در همان كتاب از ام سلمه روايت كرده كه گفت:رسول خدا (صلى الله عليه و آله و سلم ) در اواخر عمرش نمى ايستاد و نمى نشست و نمىآمد و نمى رفت، مگر اينكه مى گفت: سبحان الله و بحمده و استغفر الله و اتوب اليه ماعلت اين معنا را پرسيديم، فرمود: من بدين عمل مامور شده ام، آنگاه اين سوره را مىخواند: (اذا جاء نصر الله و الفتح ).

💡 ممكن است ذكر واو در تعبيراتى مانند سبحان ربى العظيم و بحمده مويدى براى اين احتمال باشد؛ زيرا با وجود و او، قطعا باء، دلالت بر ملازمت و مصاحبتمى كند؛ مگر اين كه گفته شود بودن باء به معناى مع خلافاصل است و تنها زمانى اين ناديده گرفته مى شود كه قرينه اى در كار باشد (نظيرموارد اقتران با واو)، نه غير آن.