سختی کش

سختی کش. [ س َ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) کسی که بر گرسنگی و تشنگی و سرما و گرما صبر تواند کرد. یا... آنکه جان او از متابعت مکدر نشود. ( آنندراج ). آنکه بر اثر عمل رنج ورزیده شده باشد: با مردم بیابانی و سختی کش بر گرما و سرما صبر توانیم کرد. ( تاریخ بیهقی ).
عزم رفتنْش حقیقت شد سبحان اﷲ
که هنوز این دل سختی کش من جان دارد.سیدحسن غزنوی.وآنکه به دریا در سختی کش است
نعل در آتش که بیابان خوش است.نظامی. || دلاور و بهادر. ( ناظم الاطباء ). کاردیده:
بیا تا بگردیم میدان خوش است
ببینیم کز ما که سختی کش است.نظامی.چو روسان سختی کش سخت مغز
فریبی شنیدند از اینگونه نغز.نظامی.تنی چند بگزیدعیاروش
کماندار و سختی کش و سخت کش.نظامی.

( صفت ) ۱ - آنکه زحمت و سختی را تحمل کند زخمتکش. ۲ - دلاور شجاع.

💡 روزی سختی کشان از سنگ می آید برون کی غم روزی خورد مرغی که آتشخواره شد؟

💡 دگر رنج و سختی کش آمد به پیش نوشت اندر آن نامه ازخط خویش

💡 وانکه به دریا در سختی کش است نعل در آتش که بیابان خوش است

💡 غصه ده تو گشت آخر چند بر تابد دلی گرچه دل سختی کش است از سنگ وز پولاد نیست

💡 عزم رفتنش حقیقت شد سبحان الله که هنوز این دل سختی کش من جان دارد

💡 درآ به عالم سختی کشان و عشرت کن که ریخته است درین کوهسار خندیدن