خندان شکر

خندان شکر. [ خ َ ش ِ ک َ ] ( ص مرکب ) کنایه از زیبا و خوش خنده:
در حال خاقانی نگر بیمار آن خندان شکر
زآن چشم بیمار از نظر چشم مداوا داشته.خاقانی.|| خوش لب. ( یادداشت بخط مؤلف ).

کنایه از زیبای و خوش خنده یا خوش لب

💡 تا ترا ز آن پسته خندان شکر بارست لب بنده را زین چشم گریانست خون افشان مژه

💡 بیامد دایه چون بادی بر گل چو گل خندان شکر ریزان چو بلبل

💡 چون بدلسوزی من یار زبان تیز کند بسخن پسته ی خندان شکر آمیز کند

💡 بخنده لب چو گزیدی چه حسرتی خوردیم که پسته لب خندان شکر شکن کردی

💡 اینهمه شادی آنروز که باز ابن یمین بیندش پسته خندان شکر افشان کرده