جفا کش

جفاکش. [ ج َ ک َ / ک ِ ] ( نف مرکب ) تَرّ. ( منتهی الارب ). محنت کش. سخت جان. سختی بین. ( مجموعه مترادفات ص 222 ). جفاکشنده. جفابرنده. جفابردار. متحمل جفا. آن که جفا و بیداد را تحمل کند:
همه عالم آگهی شد که جفاکش توام
نیم از دل تو آگه که وفاگر منی.خاقانی.وفا خواهی جفاکش باش حافظ
فان الربح و الخسران فی التجر.حافظ.رجوع به جفابردار شود.

محنت کش سخت جان سختی بین

💡 چون گشت عادت تو فضولی جفا کشی تکلیف ترک کردن عادت ترا جفاست

💡 آنجا که حسن دست به تیغ کرشمه برد اول جفا کشان وفادار می‌کشد

💡 در آن کوه جفا کش با دل تنگ به جای تیشه سر می‌کوفت بر سنگ

💡 به بزم عیش بده جای محتشم که بود جفا کشان تو را بزم غم مقام نشاط

💡 اجر دل جفا کش ما کشته شما مزد کرشمه های شما را که می دهد

💡 جفا کش همه خلقیم و دست ما کوتاه نمیرسد بگریبان کس بدامن هم