بین الاصبعین

بین الاصبعین. [ ب َ نَل ْ اِ ب َ ع َ ] ( ع ق مرکب ) میان دو انگشت. مأخوذ از حدیث «قلب المؤمن بین الاصبعین من اصابع الرحمن ان شاء لاثبته و ان شاء لازاغه ». ( فروزانفر، احادیث مثنوی ص 6 ) ( گوهرین، فرهنگ مثنوی ج 1 ص 227 ).در فارسی بصورت «بین اصبعین » آمده است:
مرغ مرده مضطر اندر وصل و بین
خوانده ای القلب بین الاصبعین.مولوی.رجوع به بین اصبعین شود.

ماخوذ از حدیث (( قلب المومن بین الاصبعین من اصابع الرحمن ان شائ لاثبته تو ان شائ لازغه. توضیح در فارسی بصورت بین اصبعین آمده: دیده و دل هست بین اصبعین چون قلم دردست کاتب ای حسین. ( مثنوی )
ماخوذ از حدیث (( قلب المومن بین الاصبعین من اصابع الرحمن ان شائ لاثبته و ان شائ لازاغه ) )

💡 گفت دانایی چو پرسیدم که قلب العبد این از سر بینش که قلب العبد بین الاصبعین

💡 و سعنی قلب عبدی؛ و القلب بین الاصبعین من اصابع الرحمان. او در دل و دل در قبضۀ او، بنگر که بر زبان ترجمان این حال چگونه می‌رود.

💡 گاه انس و گاه قرب و گاه عین چون فلک گردنده بین الاصبعین